Uncategorized

#JEC Part 13

#JEC Part 12
:আহা আস্থা।
উৎপল দাই Gate খন খুলি দিলে।
:অামি উপৰত থাকো, তলত মালিক থাকে।
চিৰিয়েদি যিমানেই ওপৰলৈ উঠিছো উশাহটো সিমানেই ছুটি হৈ আহিছে, পাৰো মানে চুলিখিনিকে চুই আছো, ওঁঠ তো শুকাই যোৱা যেন লাগিছে। উৎপল দাই দুৱাৰত নক কৰিলে, শব্দটো কিন্তু মোৰ বুকুতে বজা যেন্ লাগিল।
:আহিলা?
মানুহগৰাকীয়ে আমাক তেতিয়াও মন্ কৰা নাই। ভয় লাগিলেও চালো এবাৰ। ইমান ধুনিয়া,কপাহী চুৰিদাৰ এযোৰ পিন্ধি আছে, ক্ষীণ ওখ মানুহ গৰাকী, চুলিখিনি কান্ধলৈকে পৰা, মেলি থৈছে, মুখত মিঠা হাঁহি এটা। চকু কেইটা তেওঁৰ দৰে, গভীৰ।
:এওঁলোক?
:আামাৰ junior, মোৰ ভন্টি নিচিনাই। এইজনী নিশা অাৰু এই আস্থা।
:Hello Aunty.
নিশাই তাইৰ স্বভাৱসুলভ হাঁহিটোৰে সম্ভাষণ জনালে।
:Hello.
:তুমি আস্থা?
:হয়, নমস্কাৰ।
:আঁহা আঁহা, ভিতৰলে আঁহা।
পৰিপাটিকৈ থোৱা ৰুমটোত এখন বিচনা, এটা Desktop, ৱালত এটা প্ৰকাণ্ড TV অাৰু এখন সৰু sofa অাছে। তেওঁ নাইচোন। সোমাইয়ে তেওঁক নেদেখি মনটো বেয়া লাগিল।
:বহাচোন তোমালোক। কলেজৰ পৰা চিধা আহিছা চাগে ন। পানী লোৱাচোন।
খুব পিয়াহ লাগিছিল। গোটেই গিলাছ পানী একে ঘোটে খালো।
:অৰ্ণৱ শুই আছে নি?
:নাই শোৱা চাগে, ইয়াতে TV চাই আছিল, এইমাত্ৰ উঠি গৈছে।
:কিয় কেলে লাগে মোক?
মাত তো শুনি বহাৰপৰা উঠি দিলো, এনেকুৱা লাগিল তেওঁক যেন্ বহুত দিনৰ পাছত লগ পাইছো, হাতখন pluster কৰি থোৱা আছে, একেটা position অত ৰাখিবৰ কাৰণে ডিঙিৰপৰা বেলট নিচিনা কিবা এডাল লগাই থোৱা আছে।তেওঁ মুখ ধুই পানী নুমুচাকৈ ওলাই আহিছে, টুপ টুপ কৈ পানী পৰি আছে এতিয়াও।
:উৎপল, towel খন দে না।
বাহিৰত মেলি থোৱা towel খন আনি দিলেহি উৎপল দাই। তেওঁ মুখ খন মচি মচি বিচনাখনত মাকৰ ওচৰত বহিলহি। মন কৰিলো, এবাৰৰ বাবেও নাইচোৱা মোৰ ফালে, মই যেন তাত নাইয়েই তেনেকুৱা লাগিলে। নিশাই ইতো সিটো সুধিছে, কত দুখ পালে কি হল , তেওঁ চমু উত্তৰ দি কথাটো সামৰি থৈছে।
:তুমি ঠিয় হৈ আছা যে আস্থা, বহা বহা। আমাৰ ই Senior বুলি দম দেখাই নি, ভয় নকৰিবা, বাহিৰত হে খঙাল, ভিতৰি গোটেইটো মম।
:আস্থা বহ আক।
তেতিয়াও নাই চোৱা তেওঁ মোৰ ফালে।
:বৰ মৰমলগা ছোৱালী দেই, অৰ্ণৱ তই কোৱা নাই কেলেই তহঁতৰ কলেজত ইমান ধুনিয়া ছোৱালী আছে বুলি।
মাকে ধেমালি সুৰত কথাটো কৈ উৎপল দাৰ ফালে চালে, মোৰ এনেকুৱা লাগিল, কিবা চাগে গম পাইছে।
:মই নেদেখো ধুনিয়া, সেইকাৰণে কোৱা নাই।
তেওঁ সন্মুখৰ ফালে চাই চাইয়েই কলে কথাটো, কিন্তু মোক আঘাত কৰাৰ যি প্ৰচেষ্টা, তাত তেওঁ সফল হল। খুব দুখ লাগিল, মই দেখিবলে বেয়া ভাল সেয়া লৈ কোনোদিন মূৰ ঘমোৱা নাই, কিন্তু এনেকৈ মুখৰ আগত কৈ দিয়া বাবে দুখ লাগিল। জীবনত প্ৰথম বাৰ কাৰোবাক মই ভাল দেখিছিলো, ভাল লাগিছিল তেওঁৰ সকলোবোৰ, অাৰু তেওঁ মোক্ কেতিয়াও ভালেই নেদেখিলে। খং, অভিমান নে বিৰক্তি?
:তোমালোকে কথা পাতা, মই চাহ বনাও। ইমান ভাগৰত আহিছা, কিবা এটা খাই যাবা।
:aunty মইহে খাওঁ চাহ, আস্থা সৰু হৈ আছে যে সেইকাৰণে Horlics খাই।
: সেইটোহে নাই, juice খাবা?
:নাই নালাগে হব।
:কেলেই হব, খাব লাগিব, ৰবা মই আনো।
:বলক aunty, মই আপোনাক help কৰি দিম।
নিশা বহাৰপৰা উঠি পিছে পিছে পাকঘৰৰ ফালে গুছি গল। মই অকলে। উৎপল দা মোবাইল তো লৈ বাহিৰত কথা পাতি আছে, ৰুমটোত মই অাৰু অৰ্ণৱ। বহুতপৰ দুয়ো মনে মনে আছে, চুৰ্ণীখন লিৰিকি বিদাৰি একে ঠাইতে বহি আছো।
:কিয় আহিছা?
:মানে?
:don’t act innocent Astha. কি চাবলে আহিছা হা? মোৰ যিয়েই নহওক লাগে তোমাৰ কি concern? I am nobody to you right? Then why are you pretending like you care, damn it?
:মই জনাই নাছিলো আ আপোনাৰ এনেকুৱা হৈছে বুলি।
:কিয়? তোমাৰ ওচৰত মোৰ number নাছিল, ফোন এটা কৰি সুধিব নোৱাৰিলা মই কিয় কলেজ অহা নাই? You didn’t mind my absence right?
:নহয়, মই কৰা নাছিলো আপুনি খং কৰে বুলি।
:মিছা কথা মই বেয়া পাওঁ আস্থা।
:সঁচাকে কৈছো মই।
থোকাথুকি মাতেৰে কথা কেইটা কলো, কিয় এনেকুৱা অৰ্ণৱ, কিয় বুজি নাপায় মই তেওঁৰ দৰে নহয়, অামি বহুত বেলেগ এজন আনজনৰ পৰা। মই নোৱাৰোঁ, বহুত কথাই মনত খুন্দিয়াই থাকিলেও একো নোৱাৰোঁ কব, বিশেষ কৈ অৰ্ণৱৰ আগত। কিয়? সেইতো মইয়ো নাজানো।
:you also like him?
:কাক?
:That guy who was proposing you that day?
:অংকুৰ? সিটো মোৰ আগৰে…
তেওঁ এখন হাতেৰেই মোৰ সোঁহাত খন ধৰি ইমান জোৰেৰে টানি আনিলে যে, মই চকীৰপৰা আহি তেওঁৰ গাৰ কাষ পালোহি।কলিজাটো ওলাই আহিব এতিয়া ,তেওঁৰ অাৰু মোৰ মাজত মাথো সামান্য দূৰত্ব। মোৰ এডাল দুদাল চুলি উৰি তেওঁৰ বুকুত লাগিছে, মূৰ তুলি চাব পৰা নাই মই, হাতখন তেতিয়াও তেওঁৰ হাতৰ মুঠিত। ধক ধক। দুয়োটাৰে উশাহ শুনা পাইছো মই। দুখোজ পিছুৱাই আহিব খুজিলো, তেওঁ হাতখন ধৰি অাৰু জোৰেৰ টানি আনিল।
:I don’t want history Astha, just answer me you like him or not?
কিয় ইমান অধীৰ সকলো কথাতে। এই জেদ, এই খং, এই অভিমান, পাৰিমনে মই চম্ভালি ৰাখিব?
চকু তুলি চালো, তেওঁৰ চকুত খং অাৰু অভিমান, ভালপোৱা কৰবাত হেৰাই থাকিল।
:আস্থা, কি কৰি আছ নো, আহ না, চাহি aunty য়ে কি তামাম বনাইছে!
:আস্থা, তুমিও ইয়ালেকে আহা।
: গৈ.. গৈছো।
:Answer me first.
:please যাবলে দিয়ক ।আহ. দুখ পাইছো।
হাতখন তেওঁৰ হাতৰ চেপাত মোচৰ খাই গল।
:you like him too?
:না।
:really?
:সঁচাকে কৈছো, please যাবলে দিয়ক এতিয়া।
সন্তুষ্টিৰ হাঁহি এটা বিৰিঙি উঠিল তেওঁৰ চকুয়ে মুখে, হাতখন ঢিলাই দিলে। এক মিনিটো ৰৈ নাথাকিলেো তাত। দৌৰ মাৰিলোঁ নিশাৰ ওচৰলে।

আগলৈ….

Advertisements

9 thoughts on “#JEC Part 13

Leave a Reply to Pranamika phukan Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s