Uncategorized

#JEC Part 27

Previous: #JEC Part 26
উচপ খাই উঠিলো, অৰ্ণৱে তেতিয়াও মোৰ চুলিত মুখ গুজি বিৰবিৰাই আছে তেওঁৰ অভিমানবোৰ। আহিবলগীয়া ধুমুহাজাকৰ কথা ভাবি থৰ থৰকৈ কঁপিছো মই। চাবলৈ সাহস নাই।কি উত্তৰ দিম? ক্ষন্তেকীয়া আবেগৰ বশৱৰ্তী হৈ কিয় ইমান কাষ চাপি গলো। গাৰ সমস্ত শক্তিৰে তেওঁক আতৰাবলৈ চেষ্টা কৰিলো, হঠাৎ এই প্ৰতিবাদ দেখি তেওঁ আচৰিত হৈ মোৰ ফালে চালে।বুজি পালে।
দুয়োটাই একে সময়তে ঘূৰি চালো।
চকুকেইটা হাতেৰে ঢাকি নিশা ৰৈ আছে।
:মই কিন্তু একো দেখা নাই দেই।ভিতৰলৈ বল আস্থা। বিচাৰি ফুৰিছে তোক সবেই।
উশাহটো তেতিয়াহে ঘূৰাই পালো। একেবাৰে বৰ্মাৰ নিচিনাকৈ মাতটো উলিয়াইছে এইজনীয়ে। মৰিয়েই থাকিলোহেঁতেন উশাহ নিশাহ বন্ধ হৈ। ভীষণ লাজ পালো। কিন্তু তেওঁ একেবাৰেই সহজভাৱে লৈছে কথাটো।
:please leave us alone Nisha, please.
উফ ।এতিয়াও কিবা বাকী আছেনে? কি অদ্ভুত জেদ।
তেওঁক প্ৰায় ঠেলা মাৰি সেইখিনিৰ পৰা দৌৰি পলালো, নিশাকো হাতখনত ধৰি চোঁচৰাই আনিলো। চিৰিকেইটাৰ ওচৰ পাই ঘূৰি চালো, মোৰফালেই চাই আছে, চকুকেইটা অলপ সেমেকা।
বুকুৰ কোনোবা ডোখৰ মোচৰ খাই গল।
আধৰুৱা হৈ ৰল ভালপোৱাৰ প্ৰথম প্ৰকাশ।
তেওঁৰ সৰু সৰু অভিমানবোৰৰ বাঙ্ময় ৰূপ।
সকলোবোৰ আধৰুৱা হৈয়ে ৰল।
দাদা অাৰু বৰদেউতা দেউতাৰ লগত ড্ৰয়িংৰুমত বহি আছে। দেউতাই তেওঁৰ কথা কিবা সুধিছিল যদিও কাণত একো সোমোৱা নাই। একেকোবে গৈ মাৰ ওচৰ পালোগৈ, কিয় জানো, বেছিকৈ ভয় লাগিলে মাৰ ওচৰত থাকো, সাহস পাওঁ। বৰ্মা, বৌ সবেই মিলি পাকঘৰত ভাতৰ যোগাৰ কৰিছে, নিশা আকৌ আইতাৰ ওচৰতে বহিল।আইতাৰ লগত ইমানেই বন্ধুত্ব হল যে নিশা অাজি ৰাতি থাকিবলৈও ৰাজী হল। চৰ্ত এটাই, আইতাৰ লগত শুব। কাইলৈ দেউতা অাৰু মই থৈ আহিম গৈ।
:জিউ, দাদাক মাতি টেবুলখন আঁতৰাই ঠাই খন অকণ মুচিa দেচোন।
আটাইবোৰ একেলগে খাবলৈ টেবুলত নোজোৰে। অাৰু আমাৰ ঘৰত কোনোবাই আগত খোৱা বা পাছত খোৱাৰ নিয়ম নাই। নিমখে খাওঁ বা মাছে মাংসৰে খাওঁ সবেই একেলগে খাওঁ। গতিকে পকাতে বহি খাব লাগিব। দাদাক মাতি টেবুলখন শোৱা কোঠালৈ ভৰাই ডাইনিং থকা জেগাখিনিত ঢাৰি পাটি যি অাছে পাৰিলো। মোতকৈ বেছি উত্সাহেৰে নিশাইহে সকলোবোৰ কৰিছে। আইতাই মাটিত বহিব নোৱাৰে কাৰণে মূঢ়া এটা অাৰু ড্ৰয়িং ৰুমৰ কৰ্নাৰ টেবুলখন পাৰি দিলো। মায়ে সকলোকে ভিতৰলৈ মাতি আনিলে।তেওঁক অলপ আচৰিত যেন লাগিল। সৰু বেচিন তো চকুৰ ইংগিতেৰে দেখুৱাই দিলো। হাত ধুই দেউতাৰ ওচৰতে বহিল। অলপ অসুবিধা পাইছে যদিও একো কোৱা নাই।
:দিগদাৰ পাইছা নেকি ডেকা লৰা।
:নাই পোৱা আংকল।
তেওঁৰ বহাৰ ধৰণ দেখি লগা নাই আগতে এনেকে খাইছে কেতিয়াবা। মনে মনে হাঁহি উঠিল। কাঁহৰ কাঁহী, কাঁহৰ বাটি, তামৰ ঘটিত পানী, সকলোবোৰ তেওঁ অাৰু নিশাৰ খুব ভাল লগা যেন লাগিল । খোৱা বস্তুবোৰ সজাই দি আমিবোৰো বহিলো। খুব ভাল লাগিছে। আইতাই মাজে মাজে জমাই আছে।তেওঁৰ এফালে দেউতা, আনফালে বৰদেউতা, সন্মুখত নিশা, কাষত মই। শাকে পাতে মায়ে একেবাৰে ঘৰুৱা ভাৱে এইসাজ বনাইছে। মচুন্দৰী শাকৰ পাতত দিয়া, মচুৰ দাইলৰ বৰ দি বনোৱা নৰসিংহ পাতৰ জোল,সৰু মাছৰ চৰ্চৰি ইত্যাদি। খুব তৃপ্তিৰে খাইছে তেওঁ। হঠাতে মায়ে সুধি পেলালে…
:তোমাৰ ঘৰত কোন কোন আছে অৰ্ণৱ?
হাঁহি থকা মুখ খন শেঁতা পৰি গল। সানি লোৱা ভাতখিনি একেথৰে চাই ৰৈ আছে, বাওঁহাতৰ মুঠিতো টান হৈ গৈছে, চকু কেইটা ৰঙা।
:কোনো নাই।
ঘট ঘটকৈ গোটেই গিলাচ পানী খাওঁতে চৰচৰণি খাই গল। দেউতাই পিঠিটো থপথপাই দিছে। বুজি পাইছো তেওঁৰ কি হৈছে। এবাৰ মূৰ তুলি মোৰ ফালে চালে, একো নাছিল সেই দৃষ্টিত।
নিস্তেজ, নিৰ্মোহ, নিৰ্বিকাৰ।
ভয় লাগিল আকৌ এবাৰ, সাৰ পাই উঠিছে সেই খঙাল অৰ্ণৱ।
:Excuse me Uncle. মই উঠিব পাৰোঁ নে?
:উঠা উঠা একো নাই, চেহ, শেষৰ গঢ়া থাকিলেই পায়। ৰবা অকণ নিমখ দি কুহুমীয়া পানী খাই দিবা । আমাৰো হৈছেই অাৰু।
মুখ খন ধুই একো নোকোৱাকৈ বাহিৰলৈ ওলাই গল।
জানো, এতিয়া ইটোৰ পিছত সিটো চিগাৰেট জ্বলাব।
মোক ওচৰত পালে খং কৰিব।
কিন্তু কেতিয়াও নকয় তেওঁৰ কি হৈছে।
তেওঁৰ পিছে পিছে যোৱাৰ সাহস নাই।কিন্তু উপায় নাই, খাই হোৱাৰ পাছতো এতিয়া বাকীবোৰৰ কথা ধেৰ ওলাব।
:জীউ তই অাৰু নিশাই মিঠাই খিনি লৈ আনচোন। অাৰু অৰ্ণৱকো গৰম পানী এগিলাছ দি দিবি।
পানীগিলাচ লৈ ওলাই আহিলো, মই ভবাৰ দৰে তেওঁ চিগাৰেট জ্বলোৱা নাই। দুয়োখন হাতেৰে মুখ খন ঢাকি ছফাখনতে বহি আছে।মই ইমান ওচৰত থাকোঁতেও গম পোৱা নাই। পানীগিলাছ আগবঢ়াই দিলো।
:লওঁক।
মূৰ তুলি চালে।
বুকুৰ ভিতৰত কিবা এটা মৰি যোৱা যেন লাগিল। কি হৈছে তেওঁৰ?
প্ৰথমবাৰ।
অাজি প্ৰথমবাৰ তেওঁৰ ধুনিয়া চকুজুৰি ইমান অসহায়, পৰো পৰো কৈ দুটোপাল চকুপানী ৰৈ আছে, কাণখন ৰঙা, গালৰ শিৰা প্ৰতি শিৰা স্পষ্ট। উশাহবোৰ ঘন।
:Please leave Astha.
সদায় আদেশৰ সুৰত কোৱা মানুহজনে অাজি অনুৰোধ কৰিছে।
গিলাছটো টেবুলখনত থৈ তেওঁৰ সন্মুখত আঠুকাঢ়ি বহিলো।
কি কৰিছো, কিয় কৰিছো নাজানো।
কিন্তু অাজি চোন কোনোবাই দেখে বুলি মোৰ ভয় লগা নাই।
হাতখন তেওঁৰ গালখনৰ ফালে আপোনা আপুনি উঠি গল, মৰম নে পুতৌ মই নিজেও নাজানো। কিন্তু এই সময়ত মই তেওঁৰ কাষত থাকিব বিচাৰো।
নিদিলে তেওঁক চুই চাবলৈ, থাপ মাৰি ধৰিলে হাতখন। গাৰ সমস্ত জোৰেৰে।
:Don’t show sympathy Astha, I am really tired of that.
:কিন্তু…
:Stay away from me please, I can give nothing to you, absolutely nothing.
I just wish we never met Astha.
পোৱাৰ আগতেই হেৰোৱাই পেলালো মোৰ প্ৰথম ভালপোৱা!
তেওঁ নিবিচাৰে মই কাষত থকাটো।
হাতখন লাহে লাহে ঢিলাই দিলে তেওঁ।
:I should leave. ভিতৰত কৈ দিয়া।
:কি হৈছে আপোনাৰ।
:একো নাই হোৱা। দেউতাক মাতি দিয়া।
মই নুঠা দেখি নিজেই দপদপাই সোমাই গল ভিতৰলৈ। হঠাৎ তেওঁ যাবলৈ ওলোৱাত সকলো আচৰিত হল। কিন্তু কিবা জৰুৰী কাম আছে বুলি কোৱাত মান্তি হল। নিশা মোৰ ওচৰ চাপি আহিল। হাতখন ধৰি আছে।
তেওঁক আগবঢ়াই দিবলৈ সকলো ওলাই আহিল।
:ইচ ৰাম মই পাহৰিলোৱেই। ৰবা ৰবা।
মা লৰালৰিকৈ ভিতৰলৈ গল। ঘূৰি আহোঁতে হাতত ফুলাম গামোচা এখন।
:পূজাৰ দিনাখন সুদা হাতে কেনেকৈ পঠিয়াই দিওঁ বাৰু,এইখনকে দিছো দেই ।
আগতে জনা হলে কিবা এটা অনাই থলোহেঁতেন।
:আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ এইখন বৰ ডাঙৰ উপহাৰ নে কি কোৱা?
বৰদেউতাই তেওঁৰ কান্ধত হাতখন থৈ কলে। ভৰি চুই বিদায় লৈছে সকলোৰে পৰা। মোৰ ফালে এবাৰো নাইচোৱা।
খৰ খোজেৰে গৈ গাড়ীত বহিলগৈ। দাদাই গাড়ীখন উলিয়াই নিওঁতে কৰবাত লাগে নি চাই দিছে। বাৰে বাৰে চাইছো তেওঁৰ ফালে, নাই মোৰ উপস্থিতি সম্পুৰ্ণৰূপে উপেক্ষিত।
ভাল লগাবোৰ ইমান সোনকালে নাইকিয়া হৈ যাব পাৰে জানো?
এনেকুৱা কি কথা অাছে যিয়ে তেওঁক বাৰে বাৰে বাধ্য কৰায় ‘অৰ্ণৱ’ হৱলৈ।
বেপেৰুৱা, উগ্ৰ, কঠুৰ, নিৰ্দয় ।
নে এইখন মুখা তেওঁ পিন্ধিবলৈ বাধ্য?
মাঁহত সকলো ভিতৰলৈ গল। মই অাৰু নিশা তেতিয়াও ৰৈ আছো, নেদেখা হোৱালৈকে গাড়ীখনলৈ চাইছো। অাৰু নোৱাৰোঁ, চকুপানীবোৰ পাৰ ভাঙি বৈ আহিছে।
:মাজনী তোৰ ফোনটো বাজি আছে চোন অথনিৰে পৰা।
দেউতাৰ মাত শুনি নিশা আগবাঢ়ি গল। ফোনটো আনি মোক দিলে।
ৰাজীৰ ফোন।
: হেল্ল ‘
:আস্থা, বহুত ডাঙৰ কথা হল।
তাইৰ মাতটো কঁপিছে, ভয় খাইছে কিবা কথাত।
:কি হল কচোন ।
:তই অকলে আছনে?
:ভয় কেলেই খুৱাইছ, কি হল ক।
:নিশাৰ ফটো ভাইৰেল হৈছে।
:কি ফটো?
:তাইৰ ex কোনোবাই কৰিছে, fake নে real এতিয়াও গম পোৱা নাই। but পুৰা share হৈছে fb আৰু WhatsApp অত।
:ফটো হে, তাতেনো কি হল?
:তই পাগল নি? বুজি পোৱা নাই নি? অলপ private photo. তাইক নকবি।
বুজি পালো, মূৰটো ঘূৰাই গল। ফোনটো সৰি পৰিল।
পিছফালে কোনোবা আছে যেন লাগিল।
ঘূৰি চালো। নিশা!!!!!!!!!

…….

আগলৈ

Advertisements

145 thoughts on “#JEC Part 27

  1. ইমান ভাল লগিছে পঢ়ি । সঁচাকৈ , আপোনাক বহুত ধন্যবাদ ইমান এটা মনোগ্ৰাহী কাহিনী পঢ়িবলৈ পোৱা ৰ বাবে।
    মোৰ এটা বিনম্ৰ অনুৰোধ , পাৰিলে অলপ jealousy ভাৱটো অনাব আস্হা আৰু অৰ্ণৱৰ মাজত। নহলে মনৰ কথা এট্টায়ো নকয় ।

    Liked by 1 person

  2. মোৰ আজিলৈ অতি মৰমৰ কিতাপ আছিল কাঞ্চন বৰুৱাৰ #অসীমত_যাৰ_হেৰাল_সীমা# তাৰ বহুত পিচত এতিয়া এখন ধুনিয়া ৰোমান্টিক ভাল পোৱাৰ কাহিনী পঢ়িবলৈ পালোঁ.. পিছৰ খিনি লৈ অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই ৰলোঁ

    Liked by 1 person

  3. Moi vl puwar proti বিশ্বাস heruwai pelaisilu karom. Muk mur premikai ari an ajonr logot biya pati gusi gl.. Kin2 aji ako ai kahini 2 pohi ako abar premt poribo mon goise.. Bohut dhuniya kahini…

    Liked by 1 person

  4. JEC’ ktha xuni xuni moiu pohiboloi aromvo korilu…vl lgil pohi.. agrohere etur pisot xitu part 1-26 dhuniyakoi pohibo palu..pise atia roi roi thaki pohiboloi he bor amonidayok hoise. Atia refresh kori kori adha ghonta hbo hol…tothapiu nahil part 28.

    Liked by 1 person

  5. বাইদেউ ২৮ নং খণ্ডতি দিয়া নাই যে ?
    বৰ অস্তিত্ব হৈ পাৰিছো ।

    Liked by 1 person

  6. কাহিনী টো পঢ়ি বৰ ভাল লাগি আছে । মোৰ বোধেৰে কাহিনী টো বৰ সৰলতাৰে মনোগ্ৰাহী কৈ আকৰ্ষণীয় ৰূপত আগবাঢ়ি গৈ আছে । পঢ়াৰ কাৰণে প্ৰেৰণা পাইছো । পাইছো এক অনাবিল আনন্দ আৰু উৎসাহ ।লেখিকা বাইদেউ লৈ ধন্যবাদ ।

    Liked by 1 person

  7. বৰ সুন্দৰ, মনোগ্ৰাহীকৈ সহজ সৰল ভাষাৰে বৰ্ণিত আপোনাৰ লেখনি পঢ়ি আপ্লুত হৈছো।আগলৈও লিখি যাব।শুভৰাত্ৰি

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s